திருமுறை 3 · 3.123 · 11

திருச்சிற்றம்பலம்

திருக்கோணமாமலை

அருளியவர்
திருஞானசம்பந்தர்
பண்
புறநீர்மை
தலம்
கோணமாமலை
நாடு
ஈழநாடு

1

நிரைகழ லரவஞ் சிலம்பொலி யலம்பும் நிமலர்நீ றணிதிரு மேனிவரைகெழு மகளோர் பாகமாப் புணர்ந்த வடிவினர் கொடியணி விடையர்கரைகெழு சந்துங் காரகிற் பிளவும் அளப்பருங் கனமணி வரன்றிக்குரைகடல் ஓதம் நித்திலங் கொழிக்குங் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
நிரை கழல் அரவம் சிலம்பு ஒலி அலம்பும் நிமலர், நீறு அணி திருமேனிவரை கெழு மகள் ஓர்பாகமாப் புணர்ந்த வடிவினர், கொடிஅணி விடையர்கரை கெழு சந்தும் கார் அகில் பிளவும் அளப்ப(அ)ருங் கன மணி வரன்றி,குரைகடல் ஓதம் நித்திலம் கொழிக்கும் கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

2

கடிதென வந்த கரிதனை யுரித்து அவ்வுரி மேனிமேற் போர்ப்பர்பிடியன நடையாள் பெய்வளை மடந்தை பிறைநுத லவளொடும் உடனாய்க்கொடிதெனக் கதறுங் குரைகடல் சூழ்ந்து கொள்ளமுன் நித்திலஞ் சுமந்துகுடிதனை நெருங்கிப் பெருக்கமாய்த் தோன்றுங் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
கடிது என வந்த கரிதனை உரித்து அவ் உரி மேனிமேல்போர்ப்பர்பிடி அன நடையாள் பெய் வளை மடந்தை பிறைநுதலவளொடும் உடன் ஆய“கொடிது” எனக் கதறும் குரைகடல் சூழ்ந்து கொள்ள, முன் நித்திலம் சுமந்துகுடிதனை நெருங்கிப் பெருக்கம் ஆய்த் தோன்றும் கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

3

பனித்திளந் திங்கட் பைந்தலை நாகம் படர்சடை முடியிடை வைத்தார்கனித்திளந் துவர்வாய்க் காரிகை பாக மாகமுன் கலந்தவர் மதின்மேற்தனித்தபே ருருவ விழித்தழல் நாகந் தாங்கிய மேருவெஞ் சிலையாக்குனித்ததோர் வில்லார் குரைகடல் சூழ்ந்த கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
பனித்த இளந்திங்கள் பைந்தலை நாகம் படர் சடை முடி இடை வைத்தார்கனித்து இளந் துவர்வாய்க் காரிகை பாகம் ஆக முன்கலந்தவர், மதில்மேல்தனித்த பேர் உருவ விழித் தழல் நாகம் தாங்கிய மேருவெஞ்சிலையாக்குனித்தது ஓர் வில்லார் குரைகடல் சூழ்ந்த கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

4

பழித்திளங் கங்கை சடைமுடி வைத்துப் பாங்குடை மதனனைப் பொடியாவிழித்தவன் தேவி வேண்டமுன் கொடுத்த விமலனார் கமலமார் பாதர்தெழித்துமுன் அரற்றுஞ் செழுங்கடற் றரளஞ் செம்பொனும் இப்பியுஞ் சுமந்துகொழித்துவன் றிரைகள் கரையிடைச் சேர்க்குங் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
பழித்த இளங் கங்கை சடை இடை வைத்துப், பாங்கு உடை மதனனைப் பொடியாவிழித்து, அவன் தேவி வேண்ட, முன் கொடுத்த விமலனார்; கமலம் ஆர் பாதர்தெழித்து முன் அரற்றும் செழுங் கடல்—தரளம் செம்பொனும் இப்பியும் சுமந்துகொழித்து, வன் திரைகள் கரை இடைச் சேர்க்கும் கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

5

தாயினும் நல்ல தலைவரென் றடியார் தம்மடி போற்றிசைப் பார்கள்வாயினும் மனத்தும் மருவிநின் றகலா மாண்பினர் காண்பல வேடர்நோயிலும் பிணியுந் தொழிலர்பால் நீக்கி நுழைதரு நூலினர் ஞாலங்கோயிலுஞ் சுனையுங் கடலுடன் சூழ்ந்த கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
“தாயினும் நல்ல தலைவர்!” என்று அடியார் தம் அடிபோற்று இசைப்பார்கள்வாயினும் மனத்தும் மருவி நின்று அகலா மாண்பினர், காண் பலவேடர்,நோயிலும் பிணியும் தொழிலர்பால் நீக்கி நுழைதரு நூலினர் ஞாலம்கோயிலும் சுனையும் கடல் உடன் சூழ்ந்த கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

6

பரிந்துநன் மனத்தால் வழிபடும் மாணி தன்னுயிர் மேல்வருங் கூற்றைத்திரிந்திடா வண்ணம் உதைத்தவற் கருளுஞ் செம்மையார் நம்மையா ளுடையார்விரிந்துயர் மௌவல் மாதவி புன்னை வேங்கைவண் செருந்திசெண் பகத்தின்குருந்தொடு முல்லை கொடிவிடும் பொழில்சூழ் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
பரிந்து நல் மனத்தால் வழிபடும் மாணி தன் உயிர்மேல் வரும் கூற்றைத்திரிந்திடா வண்ணம் உதைத்து, அவற்கு அருளும் செம்மையார்; நம்மை ஆள் உடையார்விரிந்து உயர் மௌவல், மாதவி, புன்னை, வேங்கை, வண் செருந்தி, செண்பகத்தின்குருந்தொடு, முல்லை, கொடிவிடும் பொழில் சூழ் கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

7 Unavailable

பாடல் கிடைக்கப் பெறவில்லை

இப்பதிகத்தில் 7-ம் பாடல் கிடைக்கப்பெறவில்லை.
சொற்பிரிப்பு
பாடல் கிடைக்கப்பெறவில்லை

8

எடுத்தவன் றருக்கை யிழித்தவர் விரலால் ஏத்திட வாத்தமாம் பேறுதொடுத்தவர் செல்வந் தோன்றிய பிறப்பும் இறப்பறி யாதவர் வேள்விதடுத்தவர் வனப்பால் வைத்ததோர் கருணை தன்னருட் பெருமையும் வாழ்வுங்கொடுத்தவர் விரும்பும் பெரும்புக ழாளர் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
எடுத்தவன் தருக்கை இழித்தவர், விரலால்; ஏத்திட ஆத்தம்ஆம் பேறுதொடுத்தவர்; செல்வம் தோன்றிய பிறப்பும் இறப்பு அறியாதவர்; வேள்விதடுத்தவர்; வனப்பால் வைத்தது ஓர் கருணை தன் அருள் பெருமையும் வாழ்வும்கொடுத்தவர்; விரும்பும் பெரும் புகழாளர் கோணமாமாலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

9

அருவரா தொருகை வெண்டலை யேந்தி யகந்தொறும் பலியுடன் புக்கபெருவரா யுறையும் நீர்மையர் சீர்மைப் பெருங்கடல் வண்ணனும் பிரமன்இருவரும் அறியா வண்ணம்ஒள் ளெரியாய் உயர்ந்தவர் பெயர்ந்தநன் மாற்குங்குருவராய் நின்றார் குரைகழல் வணங்கக் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
அருவராது ஒரு கை வெண்தலை ஏந்தி; அகம்தொறும் பலிஉடன் புக்கபெருவராய் உறையும் நீர்மையர்; சீர்மைப் பெருங்கடல்வண்ணனும், பிரமன்,இருவரும் அறியா வண்ணம் ஒள் எரி ஆய் உயர்ந்தவர்; பெயர்ந்த நல் மாற்கும்குருவராய் நின்றார், குரைகழல் வணங்க; கோணமாமலை அமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

10

நின்றுணுஞ் சமணும் இருந்துணுந் தேரும் நெறியலா தனபுறங் கூறவென்றுநஞ் சுண்ணும் பரிசினர் ஒருபால் மெல்லிய லொடும்உட னாகித்துன்றுமொண் பௌவ மவ்வலுஞ் சூழ்ந்து தாழ்ந்துறு திரைபல மோதிக்குன்றுமொண் கானல் வாசம்வந் துலவுங் கோணமா மலையமர்ந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
நின்று உணும் சமணும், இருந்து உணும் தேரும், நெறிஅலாதன புறம்கூற,வென்று நஞ்சு உண்ணும் பரிசினர்; ஒருபால் மெல்லியலொடும் உடன் ஆகிதுன்றும் ஒண் பௌவம் மவ்வலும் சூழ்ந்து தாழ்ந்து உறுதிரைபல மோதிக்குன்றும் ஒண் கானல் வாசம் வந்து உலவும் கோணமாமலைஅமர்ந்தாரே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

11

குற்றமி லாதார் குரைகடல் சூழ்ந்த கோணமா மலையமர்ந் தாரைக்கற்றுணர் கேள்விக் காழியர் பெருமான் கருத்துடை ஞானசம் பந்தன்உற்றசெந் தமிழார் மாலை யீரைந்தும் உரைப்பவர் கேட்பவர் உயர்ந்தோர்சுற்றமு மாகித் தொல்வினை யடையார் தோன்றுவர் வானிடைப் பொலிந்தே.
சொற்பிரிப்பு
குற்றம் இலாதார் குரைகடல் சூழ்ந்த கோணமாமலைஅமர்ந்தாரை,கற்று உணர் கேள்விக் காழியர்பெருமான்— கருத்து உடைஞானசம்பந்தன்-உற்ற செந்தமிழ் ஆர் மாலை ஈர்—ஐந்தும் உரைப்பவர்,கேட்பவர், உயர்ந்தோர்சுற்றமும் ஆகித் தொல்வினை அடையார்; தோன்றுவர், வான் இடைப் பொலிந்தே.
உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

திருச்சிற்றம்பலம்