திருப்பாதிரிப்புலியூர்

முன்னொரு காலத்தில் இங்கு வழிபட்ட முடங்கிய கால் முயலுக்கு அருள் செய்தவர், நெடிய புன்னை மரங்கள் நின்று கமழ்கின்ற பாதிரிப்புலியூரில் உள்ளார். அவரை வழிபட்டு நிற்கும் தவம் சிறிதேனும் இல்லாதவர்கள் பின்னர் வருந்தும் பிணியுள்ள உடலைப் பெறுவார்கள்.

எரிகொள்ளி போன்று தீயினை உமிழும் பிளந்த வாயை உடைய பேய்கள் மகிழ்ந்து ஆடும் சுடுகாடு; முள் இலவமரங்கள் உள்ள அச்சுடுகாட்டில் உறையும் முதல்வனின் இடம் எதுவெனில், பறவையினங்கள் வாழும் திருப்பாதிரிப்புலியூர். அத்திருப்பாதிரிப்புலியூரில் அருளாட்சி புரியும் இறைவன் தன்னை நினைத்து வழிபட்டு உம்மேல் உள்ள வினைகளாயினவற்றை ஒழியுங்கள்.

மயக்கமற்ற ஞானிகள் வழிபாடு செய்யும் மழுவாளர்; தனக்குமேல் ஒருபொருள் இல்லாத நல்லார் ஆகிய சிவனார் திருப்பாதிரிப்புலியூரில் உள்ளார். வெருண்ட மானின் பிணையை நோக்கி, காதல் கொள்ளச் செய்து பின் அருளித் தம்முடைய திருமேனியிடப் பாகத்தில் வைத்ததுவும் அழகே.

மலர்கள் தூபம் முதலியன கொண்டு அடியார்கள் ஆகமங்களில் விதித்த பொழுதுகளில் வழிபாடு செய்யத் திருப்பாதிரிப்புலியூரில் எழுந்தருளியுள்ள, முதல்வன், அவலம் இலாத அடிகள் ஆகிய சிவன் நான்கு மறைகள் ஓதி நாளும் இடப்பெறும் பிச்சை ஏற்று உணப்பாலதே.

உமாதேவியார் நஞ்சினை அமுதமாக ஆக்க அதனை உண்டான்; நல்லார் பரவ நச்சு வெப்பத்தை உடைய நாகத்தைக் கச்சாக அரையில் ஆர்த்தவன்; போக நல்லார் வாழும் திருப்பாதிரிப்புலியூரில் மாதொருபாகமாக எம் பரமேட்டி நின்றார்.

நெய்தற்கானலில், மொய்த்தது போல் வீசும் நிலவொளியில் வெண்மணற் பரப்பு புதிய முத்துக்கள் பரப்பியது போல் இலங்குகின்ற திருப்பாதிரிப்புலியூர் என்னும் பதியில் வைத்து வணங்கப்படும் எம் தந்தையின் பழந்தொண்டர்கள் அழகாக ஆனந்தக் கூத்தும் ஆடுவர்; ஆகம விதியும் செய்வர்.

பூந்தாதுக்களில் மொய்க்கும் வண்டுகளின் ஒலி நிறைந்த குளிர்ந்த கானலில் சங்கொலி, பறையொலி முதலியவை சேர்ந்து எழ, ஒலிகள் பொங்கி எழும் உயர்வுடைய திருப்பாதிரிப்புலியூரில் பாம்பினை அரையிலசைத்த பரமனை அடையுங்கள்.

செருக்குடன் எழும் இலங்கைக்கு அரசன் இராவணன் கயிலை மலையினைப் பெயர்த்து எடுத்தபோது, அவனது மனவெழுச்சி முற்றும் ஒழிந்து வாய்விட்டு அலறக் கால்விரலை ஊன்றி அடர்த்தான். அத்தகு பெருமை வாய்ந்த இறைவனுடைய மலர் மணங்கமழும் நீர்வளம் உடைய திருப்பாதிரிப்புலியூர்தனைத் தரிசித்தலால் வினைமெலிந்து அணுகாது நுணுகும்.

அன்னப் பறவைகள் தாவி விளையாடும் அழகிய பொழில்களில்  மணி போன்ற புன்னை மலர்கள் தாது சொரியும் திருப்பாதிரிப்புலியூர் தனுள், முன்பு,  தாவி மூன்றடியால் உலகை அளந்தவன்; நான்முகன் இருவரும் முயன்றும் சிறிது தாளினை  உற்று உணராதவராயினர். இது அவருடைய மிக்க நீதி முறைமையாகும்.

நீக்கப்பட்ட உடையுடன் தெருவில் திரிந்து தின்னும் இழிந்த விரதிகளாகிய சமணரும், தேரரும் வயிற்றெரிச்சலினால் சொன்ன பொய்யுரைகளைக் கொள்ளாமல்; விருப்பத்தைத் தரும் வெண்ணீறு பூசிய அண்ணலார் திருப்பாதிரிப்புலியூரையே எடுத்து ஏத்துமின்.

எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்ட அந்தண நல்லார் வாழும் அகன்ற காழி நகருள் ஞானசம்பந்தன், அழகிய மகளிர் பயில் திருப்பாதிரிப்புலியூரில் பண்ணிசைத் தமிழ்மாலையாகிய இத்திருப்பாடல்கள் பத்தையும் பாடவல்லவர்மேல் தீயவை வந்து அடையா; தீமை உடையவை சேராமையால் வினைகள் ஒழியும்.