சீர்காழி

திருநீறு விளங்கும் திருமேனியாளர்; புலித்தோலினர்; திருவடியில் விளங்கும் கழல்கள் ஒலிக்கக் கூத்தாடும் அடிகள்; அவருடைய இடம், இடிபோல் முழங்கும் கடலோதம் மல்க, மோதும் அலைகள் மிகுதியாக விளங்க, நீர் முத்துக்களை எறியும் கடற்காழியே.

அறிவை மயக்கும் துயரினையும் மாசினையும் அறுக்க வேண்டிஅருந்தொண்டர்கள், அருகிலிருந்து திருப்பணி செய்ய நின்ற சுவாமிகளுக்கு இடம், யாதெனில், கைம்மாறு கருதாது மழையெனக் கொடுக்கும் கொடையாளர்கள் வாழ்வதும், ' வேதவொலியால் பொலிவுற்றதும் கயல்மீன்கள் விளங்கும் வயல்களும் கழனிகளும் சூழுங்கடற் காழியே.

கூர்மை விளங்கும் திரிசூல வேலர்; குழையுடைய காதினர்; மார்பில் விளங்கும் முப்புரி நூல் உகந்தவர்; நித்த மணாளர்; மலைபோல் உயர்ந்து விளங்கும் அலைகள் மோத,நீண்ட மழைத் தாரையிடத்து கார்மேகம் மலையெனக் கலந்தொழுகும் கடற்காழியே.

குற்றமில்லாதவரது குறையைக் கருதுதல் செய்வார்; அவரது பழியைத் தீர்ப்பவர், நல்ல எருதுக் கொடியினை உயர்த்த பெருமான்; அவருடைய இடம், நல்லவர்கள் மனத்தில் இனியவர்கள், மறை மற்றும் பிற கலைகளெல்லாம் கற்று வல்லவரானவர், அவர்களுடைய குறையை அறிந்து தலையளி செய்யும் கடற்காழியே .

பிறருக்கு இல்லாத சரிதைச் சிறப்பு உள்ளவர்; விரிந்த சடையினை உடையவர்; எருது பொலிய அதன்மீது ஏறும் எந்தையார்; அவருக்கு இடமாவது, பெருமையுடன் விளங்கும் மறைகளைக் கிளைஞர் ஓத, அவ்வோதலில் பிழை கண்டு கிளிக்கூட்டம் அப்பிழைகளைத் தீர்க்கும் கடற்காழியே.

ஒருகாதில் தோடு விளங்குங் குழைக் காதர்; வேதத்தை உடையவர்; வண்டுகள் மொய்க்கும் மலர்கள் பீடுற விளங்கும் சடைப் பெருமையாளர்; அவருடைய இடமாவது, கிளைகள் கொம்புகள் விளங்கும் பெரிய பொழில்கள் மல்கப் பெருகும் செந்நெல்லின் பெருங்காடுடன் விளங்கும் வயல்கள் நிறைந்திருக்கும் அழகும் குளிர்ச்சியும் உடைய கடற்காழியே.

மேருமலை விளங்கும் வில்லாக திரிபுரம் மூன்றும் தீயில் வேவ எரித்தவர்; தலையில் விளங்கப் புனற் கங்கையை வைத்தவர் ஆகிய சிவனுக்கு இடமாவது, இலைகள் விளங்கும் தழை கைதை கண்டல் ஆகியவற்றின் மலர்மணம் விரவுவதும் கலைகள் விளங்கும் கூட்டம் பொலிவதும் ஆகிய கடற்காழியே.

அனைத்துமாக விளங்கும் பரம்பொருள் வாழும் இடமாவது; முரண்பட்ட இலங்கையர்கோன் அழுது வருந்த, அவனுடைய பத்துச் சிரங்களும் மார்பும் ஒடுங்குமாறு அடர்த்தவர்; ஆங்கு அவன் தொழுது இரக்க, அவனுடைய துயரைத் தீர்த்து அருள்புரிந்து உயர்ந்த சிவபிரான்; அவருக்கு இடமாவது கழுதும் புள்ளும் மதிற் புறத்தில் விளங்கும் கடற்காழியே.

தாமரைப் பூவில் இருப்பவனாகிய பிரமனும் செந்தாமரை மலரானாகிய திருமகளை விரும்பும் திருமாலும், வியந்து போற்ற நீண்ட ஆரழலாக நிறைந்து, பின்னர் அவர்களுக்கு அருள்புரிந்த அவ்வொப்பற்றவருக்கு இடமாவது, கருங்குவளை நிகர்த்த கண்ணினை உடைய இளமங்கையர் சேரும் கடற்காழியே.

உடை உடுத்தவராகிய தேரர், உடைவிட்டு உழல்வாராகிய சமணர் பெருந்தவத்தினர்போல் காட்சியளிக்கும் அவர்களுடைய முடை நாற்றம் எடுத்த மொழிகளை ஒழித்து உயர்ந்தவன் இடம் யாதெனின், மடைகளில் ஓடும் நீரில் கெண்டை மீன்கள் பாயும் வயல்கள் நிறைந்ததும் நெடுமாடங்கள் நிறைந்ததுமாகிய கடற்காழியே.

கரிய நிறக் கடலின் அலையோதம் ஆர்க்கும் கடற்காழியுள் பாம்பு தங்கும் சடையடிகள் ஆகிய சிவபிரானிடத்தில் அவரே புகலிடம் என்று அறிந்து அடைந்த புகழை விரும்பும் தொண்டர்கள் இசையினால் தமிழ் விரகன் ஞானசம்பந்தன் சொன்ன இத்திருப்பதிகத்தைப் பாடி ஆடக் கெடும் வினைகளே.