திருமாந்துறை

செம்பொன்னைப் போலப் பூக்கும் வேங்கை ஞாழ! செருந்தி செண்பகம் ஆனைக் கொம்பு சந்தனம் மாதவி, சுரபுன்னை, குருந்தமலர் முதலியவற்றை உந்திக் கொண்டு பரந்து, பொன்னின் நேர்வரு காவிரிவடகரை திருமாந்துறை உறைகின்ற தம்பிரானின், இமையோர் தொழுகின்ற கழலணிந்த திருவடிகளைப் போற்றுதல் செய்வோம்.

விளாங்கனி, தேன், சாதிக்காய், மூங்கில்முத்து முதலியன நிரம்ப உந்திக் கலந்து வருகின்ற காவிரியாற்றின் வடகரையிலுள்ள திருமாந்துறை உறைவான். துழாய் மாலை அணிந்த திருமாலுக்கு மகனான ஐங்கணைக் காமன் எரித்து விழ விழித்த நெற்றிக் கண்ணன்; நெற்றியில் சுருண்ட கூந்தலைக் கொண்ட அரிவையாகிய உமையின் பங்கன் ஆகிய சிவனை அன்றி வேறொரு தெய்வம் அறியோமே.

கொம்புத்தேன், குன்றுகளில் வளர்ந்த கூந்தற்பனையின் கூந்தற் குலையை வாரிக் கொண்டு ஓடிவருகின்ற வெள்ளப் பெருக்குடைய காவிரியாற்றின் வடகரையில் உள்ள திருமாந்துறையில் உறையும் நம்பன்; பிரமகபாலத்தில் பிச்சை கொள்பவன்; வானவர்கள் மகிழ்ந்து வழிபடும் கேடிலா மணியைத் தொழுதல் அல்லது வேறு முதல்வனை அறியோம்.

இலவம், ஞாழல், ஈஞ்சு, சுரபுன்னை, இளமருது, இலவங்கம் முதலிய மரங்களோடு கலந்து நீர்பெருகி வருகின்ற காவிரியாற்றின் வடகரையிலுள்ள திருமாந்துறையில் உறைகின்ற கண்டன், அலைபாயும் மிக்க புனலையுடைய கங்கை   அம்புலி ஊமத்தம்பூ ஆகியவற்றைப் பாம்புடன் சேர வைத்த மலை போன்றவனை, தேவர்களின் கொழுந்தினை அல்லது வேறு தேவரை வணங்குதல் அறியோம்.

கோங்கு, சண்பகம், குருந்தம், பாதிரி, குரா ஆகிய மலர்களை உந்திக் கொண்டு வரும் நீர்ப்பெருக்குள்ள காவிரியாற்றின் வடகரையில் திருமாந்துறையில் உறைவானை விதிப்படி இடுகின்ற தூபமும் தீபமும் தோத்திரத்துடன் நிவேதனம் மலரும் சேர்த்துச் சிவபூசை செய்பவர் நாவால் சேரும் தவத்தை உடையவரே ஆவர்.

பெருகிய சந்தன மரங்கள், கரிய அகில் மரங்கள், மயிற்பீலி, சாய மரங்கள் ஆகியவற்றை ஏறெடுத்து உந்திக் கொண்டு மோதிவரும் வெள்ளமுடைய காவிரியாற்றின் வடகரையில் உள்ள திருமாந்துறையில் உறையும் புனிதனாகிய எம்பெருமானைப்பத்தியுடன் இருந்து சூரியனும் சந்திரனும் தேவர்களும் பார்மன்னரும் வழிபடும் மலரடிகளை நாமும் வணங்குதல் செய்வோம்.

தேனுள்ள மல்லிகை மலர், முல்லை மலர், காட்டு மல்லிகை மலர் ஆகியவற்றை வாரிக் கொண்டு வந்து சாரலில் எறிகின்ற காவிரியாற்றின் வடகரையில் உள்ள திருமாந்துறையில் உறையும் இறைவன், அன்று தருமனாகிய கூற்றுவனைக் குலைத்த அந்தணன்; மலையாகிய வில்லை, நன்கு வளைத்து திரிபுரத்தை எய்தவன்; அவனுடைய திருவடிகளைப் பணிவோம்.

தென்றல் உலாவுகின்ற பொழில்களில் மந்திகள் மாங்கனி உண்டிட, மணிகளை உந்தி வரும் காவிரியாற்றின் வடகரையில் திருமாந்துறையில் உறையும் இறைவனை நிந்தித்துகயிலை மலையைப் பெயர்த்து ஆரவாரித்த வலிய அரக்கன் இராவணனை நெரித்த விரலுடையவனைச் சிந்திக்காதவர் சேர்வது தீநெறியதுவே.

நீலமணிகளை முத்துக் கொத்தொடு பல்வகை மலர்களுடன் சேர்த்து நிரந்து உந்தி முழக்கத்துடன் வருகின்ற காவிரியாற்றின் வடகரையில் திருமாந்துறையில் விரும்பி உறைபவனைத் திருமாலும் நான்முகனும் தேடியுங் காண்கிலார்; அம்மலரடியிணையை நாளும் சிவக்கோலத்துடன் ஏத்தி நின்றாடுமின்! பாடுமின்! இது செய்தீராகின் கூற்றுவன் உம்மை வருத்தமாட்டான்.

கையிலேந்தி நின்று உண்ணும் சமணர்களும் தேரரும் நிலையான கொள்கையிலர். நீண்ட மூங்கில், தேன், ஏலம், நன்கு பழுத்த மாங்கனி, வாழையின் கனிகளும், நாணல் மலர்கள் ஆகியவற்றை வாரிக் கொண்டு நேர்வருகின்ற காவிரியாற்றின் வடகரையில் திருமாந்துறையில் ஒருகாலத்தன்றி எக்காலமும் உள்ளம் கசிந்து உருகி எழும் தன்மை அழகியது. இப்பரமானந்த நிலை அவ்விறைவர் இருக்கும் இடமாகும்.

குறிஞ்சி வளங்களைக் கவர்ந்து கொண்டு வருகின்ற காவிரியாற்றின் வடகரையில் உள்ள திருமாந்துறையில் உறையும் இறைவனைச் சிரபுரமென்னும் காழியைப்      பதியாக உடையவன் கவுணிய கோத்திரத்தவன், வளமான வேதங்களைப் பயின்ற நாவன், ஹரஹர என்று முழங்குதல் வல்லவன் ஆகிய திருஞானசம்பந்தன் பாடிய பக்தி நிறைந்தஇப்பாமாலையைக் கொண்டு தொழுதிட வல்லவர் அல்லும் பகலும் பாவம் இலராவர்.