திருச்சிற்றம்பலம்

திருச்சிரபுரம்

அருளியவர்: திருஞானசம்பந்தர்
பண்: நட்டராகம்
தலம்: சீர்காழி - 07-சிரபுரம்
நாடு: சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

அன்ன மென்னடை அரிவையொடினிதுறை அமரர்தம் பெருமானார்மின்னு செஞ்சடை வெள்ளெருக் கம்மலர் வைத்தவர் வேதந்தாம்பன்னு நன்பொருள் பயந்தவர் பருமதிற் சிரபுரத் தார்சீரார்பொன்னின் மாமலர் அடிதொழும் அடியவர் வினையொடும் பொருந்தாரே.

சொற்பிரிப்பு

அன்ன மென் நடை அரிவையொடு இனிது உறை அமரர்தம் பெருமானார்மின்னு செஞ்சடை வெள்ளெருக்கம் மலர் வைத்தவர் வேதந்தாம்பன்னு நன்பொருள் பயந்தவர் பருமதில் சிரபுரத்தார் சீரார்பொன்னின் மாமலரடி தொழும் அடியவர் வினையொடும் பொருந்தாரே.

உரை

அன்னப்பறவையின் நடைபோல மெல்லிய நடையுடைய உமாதேவியார். அடியவர் வினையொடும் பொருந்தார். இத்திருப்பதிகம் முழுதும் பாராயணம் புரிவாரது வினைதீர்க்கும் உண்மையை அனுபவித்துணர்க.

2

கோல மாகரி உரித்தவர் அரவொடும் ஏனக்கொம் பிளஆமைசாலப் பூண்டுதண் மதியது சூடிய சங்கர னார்தம்மைப்போலத் தம்மடி யார்க்குமின் பளிப்பவர் பொருகடல் விடமுண்டநீலத் தார்மிடற் றண்ணலார் சிரபுரந் தொழவினை நில்லாவே.

சொற்பிரிப்பு

கோலமா கரி உரித்தவர் அரவொடும் ஏனக் கொம்பு இளஆமைசாலப் பூண்டு தண்மதி அது சூடிய சங்கரனார் தம்மைப்போலத் தம் அடியார்க்கும் இன்பு அளிப்பவர் பொருகடல் விடமுண்டநீலத்து ஆர் மிடற்று அண்ணலார் சிரபுரம் தொழவினை நில்லாவே.

உரை

சால - அமைய, சங்கரன்- சுகத்தைச் செய்பவன், நித்தியசுகம். பேரின்ப வடிவினனாகிய பரமசிவன் தன் அடி அடைந்தவர்க்குத் தனது பேரின்பவடிவினை அருள்கின்றான் (முத்தி நிச்சயப் பேருரை, பக். 74, 177).

3

மானத் திண்புய வரிசிலைப் பார்த்தனைத் தவங்கெட மதித்தன்றுகானத் தேதிரி வேடனா யமர்செயக் கண்டருள் புரிந்தார்பூந்தேனைத் தேர்ந்துசேர் வண்டுகள் திரிதருஞ் சிரபுரத் துறையெங்கள்கோனைக் கும்பிடும் அடியரைக் கொடுவினை குற்றங்கள் குறுகாவே.

சொற்பிரிப்பு

மானத் திண்புய வரிசிலைப் பார்த்தனைத் தவம் கெட மதித்து அன்றுகானத்தே திரிவேடனாய் அமர் செயக் கண்டு அருள்புரிந்தார் பூந்தேனைத் தேர்ந்து சேர்வண்டுகள் திரிதரும் சிரபுரத்து உறை எங்கள்கோனைக் கும்பிடும் அடியரைக் கொடுவினை குற்றங்கள் குறுகாவே.

உரை

மானம்- பெருமை, வலி, பார்த்தன் அர்ச்சுனன், புருதையின் புதல்வன் என்னும் பொருளது. மதித்து - அறிந்து. கானத்தே திரிவேடன்- வனசரன். அமர் - விரும்பிச் செய்யும் போர். பகைத்துச் செய்யும் போரன்று. களிப்பு மிகுதி குறிக்கின்றுழி. 'அமர்க்களம்' என்பது உலகவழக்கு.

4

மாணி தன்னுயிர் மதித்துண வந்தஅக் காலனை உதைசெய்தார்பேணி யுள்குமெய் யடியவர் பெருந்துயர்ப் பிணக்கறுத் தருள்செய்வார்வேணி வெண்பிறை யுடையவர் வியன்புகழ்ச் சிரபுரத் தமர்கின்றஆணிப் பொன்னினை அடிதொழும் அடியவர்க் கருவினை யடையாவே.

சொற்பிரிப்பு

மாணிதன் உயிர் மதித்து உண வந்த அக்காலனை உதை செய்தார்பேணி உள்கு மெய் அடியவர் பெருந்துயர்ப் பிணக்கு அறுத்து அருள் செய்வார்வேணி வெண் பிறை உடையவர் வியன் புகழ்ச் சிரபுரத்து அமர்கின்றஆணிப் பொன்னினை அடிதொழும் அடியவர்க்கு அருவினை அடையாவே.

உரை

முனிவர் உயிரை அறிந்து கொள்ளவந்த அக்கூற்றுவனை 'பெறுமவற்றுள் யாமறிவதில்லை' (குறள்) என்பதில் பரிமேலழகர் மதிப்பது என்றுரைத்தார். உண்மை அடியவர்க்குத் திருவடி வேட்கையும், சதாகால தியானமும் இன்றியமையாதவை. துயர்ப்பிணக்கு - துயரத்தைத் தரும் மாறுபாடு.

5

பாரும் நீரொடு பல்கதிர் இரவியும் பனிமதி ஆகாசம்ஓரும் வாயுவும் ஒண்கனல் வேள்வியில் தலைவனு மாய்நின்றார்சேருஞ் சந்தனம் அகிலொடு வந்திழி செழும்புனற் கோட்டாறுவாருந் தண்புனல் சூழ்சிர புரந்தொழும் அடியவர் வருந்தாரே.

சொற்பிரிப்பு

பாரு நீரொடு பல்கதிர் இரவியும் பனிமதி ஆகாசம்ஓரும் வாயுவும் ஒண்கனல் வேள்வியில் தலைவனும் ஆய்நின்றார்சேரும் சந்தனம் அகிலொடு வந்திழி செழும்புனல் கோட்டாறுவாரும் தண் புனல் சூழ் சிர புரம் தொழும் அடியவர் வருந்தாரே.

உரை

வேள்வித்தலைவன்- இயமானன். 'இருநிலனாய்த் தீயாகி நீருமாகி இயமானனாய் எறியுங் காற்றுமாகி அருநிலைய திங்களாய் ஞாயிறாகி ஆகாசமாய் அட்டமூர்த்தியாகி' (அப்பர்) சிவனை நினையாத உயிர்கள் அவ்வெட்டுருவங்களுள் சிறந்த ஒன்று ஆமோ? கோட்டாறு- கோணிய கோட்டாற்றுக் கொச்சை (தி. 2 ப. 70 பா. 2). 'கோட்டாறு சூழ் கொச்சை' (தி. 3 ப. 89 பா. 1.)

6

ஊழி யந்தத்தில் ஒலிகடல் ஓட்டந்திவ் வுலகங்க ளவைமூடஆழி யெந்தையென் றமரர்கள் சரண்புக அந்தரத் துயர்ந்தார்தாம்யாழின் நேர்மொழி யேழையோ டினிதுறை இன்பன்எம் பெருமானார்வாழி மாநகர்ச் சிரபுரந் தொழுதெழ வல்வினை அடையாவே.

சொற்பிரிப்பு

ஊழி அந்தத்தில் ஒலிகடல் ஓட்டந்து இவ் உலகங்கள் அவை மூடஆழி எந்தை என்று அமரர்கள் சரண்புக அந்தரத்து உயர்ந்தார் தாம்யாழின் நேர்மொழி ஏழையோடு இனிது உறையின்பன் எம்பெருமானார்வாழி மாநகர்ச் சிரபுரம் தொழுது எழ வல்வினை அடையாவே.

உரை

யுகாந்த காலத்தில் வெள்ளம் உலகங்களை மூடி அழிக்கும்போது தேவர்கள் சிவபெருமானைச் சரண் புகுந்தனர் என்பது வரலாறு. ஓட்டந்து - ஓட்டம் தந்து. ஆழி -அருட்கடல். அந்தரம் - வானம். இன்பன் - ஆனந்தரூபன். மாநகர் - பெருங்கோயில்.

7

பேய்கள் பாடப்பல் பூதங்கள் துதிசெய பிணமிடு சுடுகாட்டில்வேய்கொள் தோளிதான் வெள்கிட மாநடம் ஆடும்வித் தகனார்ஒண்சாய்கள் தான்மிக வுடையதண் மறையவர் தகுசிர புரத்தார்தாந்தாய்க ளாயினார் பல்லுயிர்க் குந்தமைத் தொழுமவர் தளராரே.

சொற்பிரிப்பு

பேய்கள் பாடப் பல்பூதங்கள் துதிசெய்ப் பிணம் இடு சுடுகாட்டில்வேய்கொள் தோளி தான்வெள்கிட மாநடமாடும் வித்தகனார் ஒண்சாய்கள் தான் மிகவுடைய தண் மறையவர் தகு சிரபுரத்தார்தாம்தாய்கள் ஆயினார் பல்லுயிர்க்கும் தமைத் தொழும் அவர் தளராரே.

உரை

பேய்கள் பாடவும் பூதங்கள் துதிக்கவும் காளி நாணவும் மகாதாண்டவம் ஆடிய ஞான சொரூபர். சாய்கள் - புகழ்கள். 'இந்திரன்தன் சாயாப் பெருஞ்சாய் கெடத் தாம்புகளால் தடந்தோள் போய் ஆர்த்தவன்' (கம்ப. யுத்த. நாக 21). 'தாய்களாயினார் பல்லுயிர்க்கும் - (தாயவன் காண் உலகிற்கு) (அப்பர்) பல்லுயிர்க்கும் தாய்களாயினார் தமை என்று மாற்றிக் கூட்டிச் சிவபெருமானை எனப் பொருளுரைக்க.

8

இலங்கு பூண்வரை மார்புடை இராவணன் எழில்கொள் வெற்பெடுத்தன்றுகலங்கச் செய்தலுங் கண்டுதங் கழலடி நெரியவைத் தருள்செய்தார்புலங்கள் செங்கழு நீர்மலர்த் தென்றல்மன் றதனிடைப் புகுந்தாருங்குலங்கொள் மாமறை யவர்சிர புரந்தொழு தெழவினை குறுகாவே.

சொற்பிரிப்பு

இலங்கு பூண்வரை மார்பு உடை இராவணன் எழில் கொள் வெற்பெடுத்து அன்றுகலங்கச் செய்தலும் கண்டு தங் கழலடி நெரிய வைத்தருள் செய்தார்புலங்கள் செங்கழுநீர் மலர்த் தென்றல் மன்றதனிடைப் புகுந்தாரும்குலங்கொள் மாமறையவர் சிர புரம் தொழுதெழ வினை குறுகாவே.

உரை

நெரியக் கழலடியை வைத்து என்க. புலன்கள் - வயல்கள். கள்தேனுமாம். மன்றில் தென்றல் புகுந்து என மாற்றுக. குலம் - கூட்டம். மா- பெருமை.

9

வண்டு சென்றணை மலர்மிசை நான்முகன் மாயனென் றிவரன்றுகண்டு கொள்ளவோர் ஏனமோ டன்னமாய்க் கிளறியும் பறந்துந்தாம்பண்டு கண்டது காணவே நீண்டஎம் பசுபதி பரமேட்டிகொண்ட செல்வத்துச் சிரபுரந் தொழுதெழ வினையவை கூடாவே.

சொற்பிரிப்பு

வண்டு சென்றணை மலர்மிசை நான்முகன் மாயன் என்று இவர் அன்றுகண்டு கொள்ள ஓர் ஏனமோடு அன்னமாய்க் கிளறியும் பறந்துந்தாம்பண்டு கண்டது காணவே நீண்ட வெம் பசுபதி பரமேட்டிகொண்ட செல்வத்துச் சிரபுரம் தொழுதெழ வினை அவை கூடாவே.

உரை

பண்டு கண்டது காண்டல்- புதிதாக ஒன்றும் காணாமை. அறியுந்தோறும் அறியாமை காண்பது புதுக்காட்சி. அறியாமை விலகாதிருப்பதே பண்டு கண்டது காண்டலாகும்.

10

பறித்த புன்தலைக் குண்டிகைச் சமணரும் பார்மிசைத் துவர்தோய்ந்தசெறித்த சீவரத் தேரருந் தேர்கிலாத் தேவர்கள் பெருமானார்முறித்து மேதிகள் கரும்புதின் றாவியின் மூழ்கிட இளவாளைவெறித்துப் பாய்வயற் சிரபுரந் தொழவினை விட்டிடும் மிகத்தானே.

சொற்பிரிப்பு

பறித்த புன்தலைக் குண்டிகைச் சமணரும் பார்மிசைத் துவர் தோய்ந்தசெறித்த சீரவத்தோரும் தேர்கிலாத் தேவர்கள் பெருமானார்முறித்து மேதிகள் கரும்பு தின்றாவியின் மூழ்கிட இளவாளைவெறித்துப் பாய்வயல் சிரபுரம் தொழ வினை விட்டிடு மிகத்தானே.

உரை

மேதிகள் கரும்பை முறித்துத் தின்று குளத்தில் மூழ்க வாளை கலங்கிப் பாயும் வயல். ஆவி- குளம் . வெறித்து - கலங்கி, அஞ்சி.

11

பரசு பாணியைப் பத்தர்கள் அத்தனைப் பையர வோடக்குநிரைசெய் பூண்திரு மார்புடை நிமலனை நித்திலப் பெருந்தொத்தைவிரைசெய் பூம்பொழிற் சிரபுரத் தண்ணலை விண்ணவர் பெருமானைப்பரவு சம்பந்தன் செந்தமிழ் வல்லவர் பரமனைப் பணிவாரே.

சொற்பிரிப்பு

பரசு பாணியைப் பத்தர்கள் அத்தனைப் பை அரவோடக்குநிரை செய் பூண் திருமார்புடை நிமலனை நித்திலப் பெருந்தொத்தைவிரை செய் பூம்பொழில் சிரபுரத்து அண்ணலை விண்ணவர் பெருமானைப்பரவு சம்பந்தன் செந்தமிழ் வல்லவர் பரமனைப் பணிவாரே.சுவாமி : பிரமபுரீஸ்வரர்;அம்பாள் : திருநிலைநாயகி.

உரை

பரசுபாணி - மழுவேந்தியகையன். பத்தர்கள் அத்தன் -மெய்யன்புடையார்க்கு இறைவன். அத்தன் - கையகப்படுவோன் எனலுமாம். அக்கு -எலும்பு.

திருச்சிற்றம்பலம்