திருவாரூர்

மத்தகம்- தலை, நெற்றி. அரி -சிங்கம். அருக்கன்- சூரியன். அணாவும் - கிட்டும். ஆரூர் - 'ஆத்தி' பற்றி வந்த காரணப்பெயர். அது சோழ மன்னரது தார்.

இண்டை - திங்கள் வட்டம்போலத் திரட்சியுள்ள பத்திரபுட்பங் கலந்த மாலை வகை.சிவலிங்கத்திற்கு இண்டை இன்றியமையாதது. அண்டம் - மேலுலகம்.

பாலாகித்தோன்றிப் பருகினாராவிகொள்ளும் ஆலாலம்' கந்தபுராணம் - வள்ளியம்மையார், மாணி-பிரமசாரி. மார்க்கண்டேய முனிவர், வண்மை- கொடைமை, வண்மை என்றும் பாடம் இருத்தல் கூடும். வெறித்து - மயங்கி, கலங்கி, வள்ளை என்பது ஒரு கொடி. ஆவி -குளம்.

அஞ்சும் ஒன்றுதல்- ஐம்பொறிகளும் தத்தம் புலன்களைக் கொள்வதில் சிவபெருமான் திறத்திலன்றி மற்றெத்திறத்திலும் ஈடுபடாமை. 'ஐந்து பேரறிவும் கண்களே கொள்ள' ஆறு வீசுதல் -காமக் குரோத லோப மோக மத மாற்சரியம், அறு பகையும் செற்று ஐம்புலனும் அடக்கி நிற்றல். குஞ்சி - தலைமயிர். ஈண்டுத் தலைக்கு ஆகு பெயர். குஞ்சி ஆர- தலையார. வந்தி - வந்தனை. தலையாரக் கும்பிட்டு. அஞ்சல் என்னி - அஞ்சாதே என்னும் சிவபிரான். பஞ்சியாருமெல்லடி - பஞ்சுலாவிய மெல்லடி (தி.2 ப. 105 பா.9). அடியின் மென்மைக்குப் பஞ்சு ஒப்பு. மகளிர் அரங்கில் ஏறி நடஞ்செய்யும் திறம் அவையோரால் எடுத்துப் புகழ்ந்து பாராட்டும் அளவுடையதாகும்.

சங்கு உலாவு திங்கள்- சங்கினைப் போலும் வெண்டிங்கள். சூடி- சூடிய சிவபிரான்,எங்கள் ஆதி தேவன் என்று உரைக்கும் உரிமை ஆசிரியர்க்கு உண்டு.

கள்ளநெஞ்சு வஞ்சகக்கருத்து- நெஞ்சத்தின் இயல்பும் அது காரணமாகத் தோன்றும் வஞ்சகமாகிய காரியமும், அக்காரியத்தின் விளைவான தீயகருத்தும் உணர்த்தப்பட்டன. அத்தீயகருத்து உள்ளவரை அருள்பெறலரிது. அக்கருத்தை ஒழித்து, அன்போடு, உள்ளம் ஒன்றியிருந்து, தியாநம் புரிபவர் உள்ளத்தில் உள்ள சிவபெருமான், வாளைகள் துள்ளிப்பாய்கின்ற வயல். வயலில் நாரை ஆரும் ஆரூர், நெய்தற் பூக்களைச் சூழ்ந்து வண்டுகள் உலாவும். அள்ளல் - சேறு. நெய்தற்கண் உள்ள ஆரல் மீன்கள்.

கங்கைநீர் பொங்குஞ் செஞ்சடை, கங்கையைக்கரந்த அகண்டர். அகண்டர்- சருவவியாபகர். மந்தி - பெண் குரங்குகள். தெங்கினூடுபோய், வாழைக்குலையை ஒடித்து, மாமரத்தின் மேல் ஏறும் வளமுடைய.

உரத்தொடும்- மார்போடும், வலியுடன், நிரைத்த - வரிசையுற்ற. திருவின் நேரனார்கள் - திருமகளை நேரொத்தவர்கள். அரத்தவாய் - செவ்வாய்.

நான்முகன் திருமால் இடந்தும் பறந்தும் வருந்தியும் அளப்பதற்கு ஒன்றாத உம்பரான். செருந்தி - ஒருவகைமரம்.

பறிகொள்தலையினாக கடுப்படுத்த மேனி. கடுப்பொடியுடற்கவசர். கடுவே நின்று மெய்ப்பொடியட்டி. வெறித்த வேடன்- அஞ்சிய சிவவேடமுடைய சிவபிரான். அச்சம் - நெறியல்லா நெறியிற் செல்வதுபற்றித் தோன்றுவது. மறித்து - தடுத்து. திருப்பி. அசும்பு - நீர்ப்பொசிவு.

சூதம்- மாமரம். பொன்னுலாவல்லிமாது- அல்லியங்கோதை தேவியின் திருநாமம். நல்ல- ஞான நன்னெறியுணர்த்துஞ்சொற்களை. இன்னுரை- பேரின்பப்பாடல். வானம் - தேன் வந்த முதின்றெளிவி னொளிவந்தவான் (திருவாசகம் 178). வானுக்குள் ஈசனைத் தேடும் மதி இலீர் (திருமந்திரமாலை முத்தி நிச்சயம் பக். 139). வாய்மை- வாயின் (நாவின்) பொய்யாமொழி. வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் என்று ஒரு வினாவை ஏறிட்டுக் கொண்டு அதற்கு விடையிறுக்கும் ஆசிரியர், யாதொன்றும் தீமை இலாத(வற்றைச்) சொலல் என்றார். செயல் என்றோ எண்ணல்என்றோ உரைத்தாரல்லர், அதனால், வாய்மை சொற்களைப் பற்றியதாதல் விளங்கும். உள்-உள்ளம்.உள்ளத்தின் தன்மை உண்மை . உள்ளுதலின் பொய்யாமை குறித்து. உள்ளத்தாற் பொய்யாதொழுகின்உலகத்தார் உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன். மெய்ம்மை- மெய்யாற் செய்யுஞ் செயலின் பொய்யாமை. உண்மையும் முறையே எண்ணம் செய்கை இரண்டனையும் பற்றிய காரணப் பெயர்களாம்.