திருச்சிற்றம்பலம்

திருத்தினை நகர்

அருளியவர்: நம்பியாரூரர்
பண்: தக்கேசி
தலம்: தினைநகர்
நாடு: நடுநாடு

1

நீறு தாங்கிய திருநுத லானை நெற்றிக் கண்ணனை நிரைவளை மடந்தைகூறு தாங்கிய கொள்கையி னானைக் குற்றம் இல்லியைக் கற்றையஞ் சடைமேல்ஆறு தாங்கிய அழகனை அமரர்க் கரிய சோதியை வரிவரால் உகளுஞ்சேறு தாங்கிய திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

நீறு தாங்கிய திருநுதலானை, நெற்றிக் கண்ணனை, நிரை வளை மடந்தைகூறு தாங்கிய கொள்கையினானை, குற்றம்‌ இல்‌லியை, கற்றை அம் சடைமேல்‌ஆறு தாங்கிய அழகனை, அமரர்க்கு அரிய சோதியை, வரிவரால்‌ உகளும்‌சேறு தாங்கிய திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

2

பிணிகொள் ஆக்கை பிறப்பிறப் பென்னும் இதனைநீக்கி ஈசன் திருவடி யிணைக்காள்துணிய வேண்டிடிற் சொல்லுவன் கேள்நீ அஞ்சல் நெஞ்சமே வஞ்சர்வாழ் மதின்மூன்றணிகொள் வெஞ்சிலை யால்உகச் சீறும் ஐயன் வையகம் பரவிநின் றேத்துந்திணியும் வார்பொழில் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

பிணி கொள்‌ ஆக்கையில்‌ பிறப்பு இறப்பு என்னும்‌ இதனை நீக்கி, ஈசன்‌ திருவடி இணைக்கு ஆள்துணிய வேண்டிடில்‌, சொல்லுவன்‌; கேள்‌, நீ: அஞ்சல்‌, நெஞ்சமே! வஞ்சர்‌ வாழ்‌ மதில் மூன்றுஅணி கொள்‌ வெஞ்சிலையால்‌ உகச்‌ சீறும்‌ ஐயன்‌, வையகம்‌ பரவி நின்று ஏத்தும்‌திணியும்‌ வார்‌ பொழில்‌ திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

3

வடிகொள் கண்ணிணை மடந்தையர் தம்பால் மயல துற்றுவஞ் சனைக்கிட மாகிமுடியு மாகரு தேலெரு தேறும் மூர்த்தி யைமுத லாயபி ரானைஅடிகள் என்றடி யார்தொழு தேத்தும் அப்பன் ஒப்பிலா முலைஉமை கோனைச்செடிகொள் கான்மலி திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

வடி கொள்‌ கண்‌ இணை மடந்தையர் தம்பால்‌ மயல்‌ அது உற்று, வஞ்சனைக்கு இடம்‌ ஆகி,முடியுமா கருதேல்‌! எருது ஏறும்‌ : மூர்த்தியை, முதல்‌ ஆய பிரானை,“அடிகள்‌!” என்று அடியார்‌ தொழுது ஏத்தும்‌ அப்பன்‌, ஒப்பு இலா முலை உமை கோனை,செடி கொள்‌ கான்‌ மலி திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

4

பாவ மேபுரிந் தகலிடந் தன்னிற் பலப கர்ந்தல மந்துயிர் வாழ்க்கைக்காவ என்றுழந் தயர்ந்துவீ ழாதே அண்ணல் தன்றிறம் அறிவினாற் கருதிமாவின் ஈருரி உடைபுனைந் தானை மணியை மைந்தனை வானவர்க் கமுதைத்தேவ தேவனைத் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

பாவமே புரிந்து, அகலிடம் தன்னில்‌ பல பகர்ந்து, அலமந்து, உயிர்‌ வாழ்க்கைக்கு“ஆவ!” என்று உழந்து அயர்ந்து வீழாதே, அண்ணல் தன்‌ திறம்‌ அறிவினால்‌ கருதி;மாவின்‌ ஈர் உரி உடை புனைந்தானை, மணியை, மைந்தனை, வானவர்க்கு அமுதை,தேவதேவனை, திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

5

ஒன்ற லாவுயிர் வாழ்க்கையை நினைந்திட் டுடல்த ளர்ந்தரு மாநிதி இயற்றிஎன்றும் வாழலாம் எமக்கெனப் பேசும் இதுவும் பொய்யென வேநினை உளமேகுன்று லாவிய புயமுடை யானைக் கூத்த னைக்குலா விக்குவ லயத்தோர்சென்றெ லாம்பயில் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

ஒன்று அலா உயிர்‌ வாழ்க்கையை நினைந்திட்டு, உடல்‌ தளர்ந்து, அரு மா நிதி இயற்றி,“என்றும்‌ வாழல்‌ ஆம்‌, எமக்கு' எனப்‌ பேசும்‌ இதுவும்‌ பொய்‌ எனவே நினை, உளமே!குன்று உலாவிய புயம்‌ உடையானை, கூத்தனை, குலாவிக்‌ குவலயத்தோர்‌சென்று எலாம்‌ பயில்‌ திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

6

வேந்த ராயுல காண்டறம் புரிந்து வீற்றி ருந்தஇவ் வுடலிது தன்னைத்தேய்ந்தி றந்துவெந் துயருழந் திடுமிப் பொக்க வாழ்வினை விட்டிடு நெஞ்சேபாந்த ளங்கையில் ஆட்டுகந் தானைப் பரமனைக் கடற் சூர்தடிந் திட்டசேந்தர் தாதையைத் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

வேந்தராய்‌, உலகு ஆண்டு, அறம்‌ புரிந்து, வீற்றிருந்த இவ்‌ உடல்‌ இது தன்னைத்தேய்ந்து, இறந்து, வெந்துயர்‌ உழந்திடும்‌ இப்‌ பொக்க வாழ்வினை விட்டிடு, நெஞ்சே!பாந்தள்‌ அம்‌ கையில்‌ ஆட்டு உகந்தானை, பரமனை, கடல்‌ சூர்‌ தடிந்திட்டசேந்தர்‌ தாதையை திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

7

தன்னில் ஆசறு சித்தமு மின்றித் தவ முயன்றவ மாயின பேசிப்பின்ன லார்சடை கட்டியென் பணிந்தாற் பெரிதும் நீந்துவ தரிதது நிற்கமுன்னெ லாம்முழு முதலென்று வானோர் மூர்த்தி யாகிய முதலவன் றன்னைச்செந்நெ லார்வயல் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

தன்னில்‌ ஆசு அறு சித்தமும்‌ இன்றி, தவம்‌ முயன்று, அவம்‌ ஆயின பேசி,பின்னல்‌ ஆர்‌ சடை கட்டி, என்பு அணிந்தால்‌, பெரிதும்‌ நீந்துவது அரிது; அது நிற்க;முன்‌ எலாம்‌ முழுமுதல்‌ என்று வானோர்‌ மூர்த்தி ஆகிய முதலவன் தன்னை,செந்நெல்‌ ஆர்‌ வயல்‌ திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

8

பரிந்த சுற்றமும் மற்றுவன் றுணையும் பலருங் கண்டழு தெழவுயிர் உடலைப்பிரிந்து போமிது நிச்சயம் அறிந்தாற் பேதை வாழ்வெனும் பிணக்கினைத் தவிர்ந்துகருந்த டங்கண்ணி பங்கனை உயிரைக் கால காலனைக் கடவுளை விரும்பிச்செருந்தி பொன்மலர் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

பரிந்த சுற்றமும்‌, மற்று வன்‌ துணையும்‌, பலரும்‌, கண்டு அழுது எழ உயிர்‌ உடலைப்‌பிரிந்து போம்‌ இது நிச்சயம்‌ அறிந்தால்‌, பேதை வாழ்வு எனும்‌ பிணக்கினைத்‌ தவிர்ந்து;கருந்தடங் கண்ணி பங்கனை, உயிரை, காலகாலனை, கடவுளை, விரும்பி,செருந்தி பொன்மலர்‌ திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

9

நமையெ லாம்பலர் இகழ்ந்துரைப் பதன்முன் நன்மை ஒன்றிலாத் தேரர்புன் சமணாஞ்சமய மாகிய தவத்தினார் அவத்தத் தன்மை விட்டொழி நன்மையை வேண்டில்உமையோர் கூறனை ஏறுகந் தானை உம்பர் ஆதியை எம்பெரு மானைச்சிமய மார்பொழில் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைச் சென்றடை மனனே.

சொற்பிரிப்பு

நமை எலாம்‌ பலர்‌ இகழ்ந்து உரைப்பதன்‌ முன்‌, நன்மை ஒன்று இலாத்‌ தேரர்‌ புன்‌ சமண்‌ ஆம்‌சமயம்‌ ஆகிய தவத்தினார்‌ அவத்தத்‌ தன்மை விட்டொழி, நன்மையை வேண்டில்‌!உமை ஓர் கூறனை, ஏறு உகந்தானை, உம்பர்‌ ஆதியை, எம்பெருமானை,சிமயம்‌ ஆர்‌ பொழில்‌ திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைச் சென்று அடை, மனனே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

10

நீடு பொக்கையிற் பிறவியைப் பழித்து நீங்க லாமென்று மனத்தினைத் தெருட்டிச்சேடு லாம்பொழில் திருத்தினை நகருட் சிவக்கொ ழுந்தினைத் திருவடி யிணைதான்நாடெ லாம்புகழ் நாவலூ ராளி நம்பி வன்றொண்ட னூரன் உரைத்தபாட லாந்தமிழ் பத்திவை வல்லார் முத்தி யாவது பரகதிப் பயனே.

சொற்பிரிப்பு

நீடு பொக்கையின்‌ பிறவியைப்‌ பழித்து, நீங்கல்‌ ஆம்‌ என்று மனத்தினைத்‌ தெருட்டி,சேடு உலாம்‌ பொழில்‌ திருத்‌தினை நகருள்‌ சிவக்கொழுந்தினைத் திருவடி இணை தான்‌நாடு எலாம்‌ புகழ்‌ நாவலூர்‌ ஆளி நம்பி, வன்தொண்டன்‌, ஊரன்‌ உரைத்தபாடல்‌ ஆம்‌ தமிழ்‌ பத்து இவை வல்லார்‌ முத்தி ஆவது பரகதிப்‌ பயனே.

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

திருச்சிற்றம்பலம்