திருச்சிற்றம்பலம்

திருப்புன்கூர்

அருளியவர்: நம்பியாரூரர்
பண்: தக்கேசி
தலம்: புன்கூர்
நாடு: சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

அந்த ணாளன்உன் அடைக்கலம் புகுத அவனைக் காப்பது காரண மாகவந்த காலன்றன் ஆருயி ரதனை வவ்வி னாய்க்குன்றன் வன்மைகண் டடியேன்எந்தை நீயெனை நமன்றமர் நலியின் இவன்மற் றென்னடி யானென விலக்குஞ்சிந்தை யால்வந்துன் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

அந்தணாளன்‌ உன்‌ அடைக்கலம்‌ புகுத, அவனைக்‌ காப்பது காரணமாக,வந்த காலன் தன்‌ ஆர்‌ உயிர்‌ அதனை வவ்வினாய்க்கு, உன் தன்‌ வன்மை கண்டு அடியேன்‌,எந்தை! நீ எனை நமன் தமர்‌ நலியின்‌, “இவன்‌ மற்று என்‌ அடியான்‌” என விலக்கும்‌சிந்தையால்‌ வந்து, உன்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌ புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

2

வைய கமுற்றும் மாமழை மறந்து வயலில் நீரிலை மாநிலந் தருகோம்உய்யக் கொள்கமற் றெங்களை என்ன ஒளிகொள் வெண்முகி லாய்ப்பரந் தெங்கும்பெய்யும் மாமழைப் பெருவெள்ளந் தவிர்த்துப் பெயர்த்தும் பன்னிரு வேலிகொண் டருளுஞ்செய்கை கண்டுநின் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

“வையகம்‌ முற்றும்‌ மா மழை மறந்து, வயலில்‌ நீர்‌ இலை; மா நிலம்‌ தருகோம்‌;.உய்யக்‌ கொள்க, மற்று எங்களை!” என்ன, ஒலி கொள்‌ வெண்முகிலாய்ப்‌ பரந்து எங்கும்‌பெய்யும்‌ மா மழைப்‌ பெரு வெள்ளம்‌ தவிர்த்து, பெயர்த்தும்‌ பன்னிரு வேலி கொண்டு அருளும்‌செய்கை கண்டு, நின்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

3

ஏத நன்னிலம் ஈரறு வேலி ஏயர் கோனுற்ற இரும்பிணி தவிர்த்துக்கோத னங்களின் பால்கறந் தாட்டக் கோல வெண்மணற் சிவன்றன்மேற் சென்றதாதை தாளற எறிந்தசண் டிக்குன் சடைமி சைமலர் அருள்செயக் கண்டுபூத ஆளிநின் பொன்னடி அடைந்தேன் பூம்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

ஏதம்‌ நன்‌ நிலம்‌ ஈர்‌-அறு வேலி ஏயர்கோன்‌ உற்ற இரும்‌பிணி தவிர்த்து,கோதனங்களின்‌ பால்‌ கறந்து ஆட்டக் கோல வெண்மணல்‌ சிவன்‌ தன் மேல்‌ சென்றதாதை தாள்‌ அற எறிந்த சண்டிக்கு உன்‌ சடைமிசை மலர்‌ அருள்செயக்‌ கண்டு,பூதஆளி! நின்‌ பொன்‌அடி அடைந்தேன்‌ பூம்பொழில்‌ திருப்‌ புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

4

நற்ற மிழ்வல்ல ஞானசம் பந்தன் நாவினுக் கரையன் நாளைப்போ வானுங்கற்ற சூதன்நற் சாக்கியன் சிலந்தி கண்ணப் பன்கணம் புல்லனென் றிவர்கள்குற்றஞ் செய்யினுங் குணமெனக் கருதுங் கொள்கை கண்டுநின் குரைகழல் அடைந்தேன்பொற்றி ரள்மணிக் கமலங்கள் மலரும் பொய்கை சூழ்திருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

நல்‌-தமிழ்‌ வல்ல ஞானசம்பந்தன்‌, நாவினுக்கு அரையன்‌, நாளைப் போவானும்‌,கற்ற சூதன்‌, நல்‌ சாக்கியன்‌, சிலந்தி, கண்ணப்பன்‌, கணம்புல்லன்‌, என்று இவர்கள்‌குற்றம்‌ செய்யினும்‌ குணம்‌ எனக்‌ கருதும் கொள்கை கண்டு, நின்‌ குரைகழல்‌ அடைந்தேன்‌பொன்‌-திரள்‌ மணிக்‌ கமலங்கள்‌ மலரும் பொய்கை சூழ்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

5

கோல மால்வரை மத்தென நாட்டிக் கோள ரவுசுற் றிக்கடைந் தெழுந்தஆல நஞ்சுகண் டவர்மிக இரிய அமரர் கட்கருள் புரிவது கருதிநீல மார்கடல் விடந்தனை உண்டு கண்டத் தேவைத்த பித்தநீ செய்தசீலங் கண்டுநின் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

கோலம்‌ மால்வரை மத்து என நாட்டி, கோள்‌ அரவு சுற்றி, கடைந்து எழுந்தஆலம் நஞ்சு கண்டு அவர்‌ மிக இரிய, அமரர்கட்கு அருள் புரிவது கருதி,நீலம்‌ ஆர்‌ கடல் விடம் தனை உண்டு, கண்டத்தே வைத்த பித்த! நீ செய்தசீலம்‌ கண்டு, நின்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

6

இயக்கர் கின்னரர் ஞமனொடு வருணர் இயங்கு தீவளி ஞாயிறு திங்கள்மயக்கம் இல்புலி வானரம் நாகம் வசுக்கள் வானவர் தானவர் எல்லாம்அயர்ப்பொன் றின்றிநின் றிருவடி அதனை அர்ச்சித் தார்பெறும் ஆரருள் கண்டுதிகைப்பொன் றின்றிநின் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

இயக்கர்‌, கின்னரர்‌, ஞமனொடு, வருணர்‌, இயங்கு தீ, வளி, ஞாயிறு, திங்கள்‌,மயக்கம்‌ இல்‌ புலி, வானரம்‌, நாகம்‌, வசுக்கள்‌, வானவர்‌, தானவர்‌, எல்லாம்‌அயர்ப்பு ஒன்று இன்றி நின்‌ திருவடி அதனை அர்ச்சித்தார்‌; பெறும்‌ ஆர்‌ அருள்‌ கண்டு,திகைப்பு ஒன்று இன்றி நின்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

7

போர்த்த நீள்செவி யாளர்அந் தணர்க்குப் பொழில்கொள் ஆல்நிழற் கீழறம் புரிந்துபார்த்த னுக்கன்று பாசுப தங்கொடுத் தருளி னாய்பண்டு பகீரதன் வேண்டஆர்த்து வந்திழி யும்புனற் கங்கை நங்கை யாளைநின் சடைமிசைக் கரந்ததீர்த்த னேநின்றன் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

போர்த்த நீள்‌ செவியாளர்‌ அந்தணர்க்குப்‌ பொழில்‌ கொள்‌ ஆல் நிழல் கீழ்‌ அறம்‌ புரிந்து,பார்த்தனுக்கு அன்று பாசுபதம்‌ கொடுத்து அருளினாய்‌; பண்டு பகீரதன்‌ வேண்ட,ஆர்த்து வந்து இழியும்‌ புனல் கங்கை நங்கையாளை நின்‌ சடைமிசைக்‌ கரந்ததீர்த்தனே! நின்தன்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

8

மூவெ யில்செற்ற ஞான்றுய்ந்த மூவரில் இருவர் நின்றிருக் கோயிலின் வாய்தல்காவ லாளரென் றேவிய பின்னை ஒருவ நீகரி காடரங் காகமானை நோக்கியோர் மாநடம் மகிழ மணிமு ழாமுழக் கஅருள் செய்ததேவ தேவநின் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

மூ எயில்‌ செற்ற ஞான்று உய்ந்த மூவரில்‌ இருவர்‌ நின்‌ திருக்‌கோயிலின்‌ வாய்தல்‌காவலாளர்‌ என்று ஏவிய பின்னை, ஒருவன்‌ நீ கரிகாடு அரங்கு ஆக,மானை நோக்கி ஓர்‌ மாநடம்‌ மகிழ மணி முழா முழக்க அருள் செய்ததேவதேவ! நின்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

9

அறிவி னால்மிக்க அறுவகைச் சமயம் அவ்வ வர்க்கங்கே ஆரருள் புரிந்துஎறியு மாகடல் இலங்கையர் கோனைத் துலங்க மால்வரைக் கீழடர்த் திட்டுக்குறிகொள் பாடலின் இன்னிசை கேட்டுக் கோல வாளொடு நாளது கொடுத்தசெறிவு கண்டுநின் றிருவடி அடைந்தேன் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானே.

சொற்பிரிப்பு

அறிவினால்‌ மிக்க அறுவகைச்‌ சமயம்‌ அவ்‌அவர்க்கு அங்கே ஆர்‌ அருள்‌ புரிந்து,எறியும்‌ மா கடல்‌ இலங்கையர் கோனைத்‌ துலங்க மால்வரைக் கீழ்‌ அடர்த்திட்டு,குறி கொள்‌ பாடலின்‌ இன்‌இசை கேட்டு, கோல வாளொடு நாள்‌அது கொடுத்தசெறிவு கண்டு, நின்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானே!

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

10

கம்ப மால்களிற் றின்னுரி யானைக் காமற் காய்ந்ததோர் கண்ணுடை யானைச்செம்பொ னேயொக்குந் திருவுரு வானைச் செழும்பொ ழிற்றிருப் புன்கூர் உளானைஉம்பர் ஆளியை உமையவள் கோனை ஊரன் வன்றொண்டன் உள்ளத் தாலுகந்தன்பி னாற்சொன்ன அருந்தமிழ் ஐந்தோ டைந்தும் வல்லவர் அருவினை இலரே.

சொற்பிரிப்பு

கம்பம்‌ மால் களிற்றின்‌ உரியானை, காமற்‌ காய்ந்தது ஓர்‌ கண்‌ உடையானை,செம்பொனே ஓக்கும்‌ திருஉருவானை, செழும்‌ பொழில்‌ திருப்‌புன்கூர்‌ உளானை,உம்பர்‌ ஆளியை, உமையவள் கோனை, ஊரன்‌ வன்தொண்டன்‌ உள்ளத்தால்‌ உகந்துஅன்பினால்‌ சொன்ன அருந்தமிழ்‌ ஐந்தோடு ஐந்தும்‌ வல்லவர்‌ அருவினை இலரே.

உரை

உரை எழுதப்படவில்லை

திருச்சிற்றம்பலம்